ZUS ujawnia rekordowe emerytury. Tyle dostają Polacy w 2026 roku!

Rekordowe emerytury i najniższe świadczenia - skala różnic

Według danych ZUS, w grudniu 2025 roku najwyższa emerytura w Polsce wyniosła 51,4 tys. zł brutto. Otrzymuje ją mężczyzna z imponującym stażem pracy wynoszącym 67 lat.

Z drugiej strony, w grudniu ZUS wypłacił też najniższą emeryturę w wysokości 2 groszy. Tak minimalne świadczenie przypadło kobiecie, która przepracowała jeden dzień, oraz mężczyźnie z jednym miesiącem pracy. Statystyki pokazują, że liczba tzw. emerytur groszowych systematycznie rośnie - od 23,9 tys. w 2011 roku do 433,1 tys. w 2024 roku. Wówczas stanowiły 4,2 proc. wszystkich emerytur nowosystemowych, podczas gdy w 2024 roku udział ten wzrósł do 9,9 proc.

Najniższe emerytury i renty w Polsce obecnie wynoszą odpowiednio 1878,91 zł (pełna emerytura i renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy) oraz 1409,18 zł (renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy). Mechanizm waloryzacji świadczeń w marcu 2026 roku ma podnieść najniższe emerytury o 92,07 zł, do kwoty 1970,98 zł. Całkowity budżet państwa na tegoroczną waloryzację przewidziano na około 22 mld zł.

Jak działa waloryzacja świadczeń w Polsce?

Proces waloryzacji emerytur opiera się na wskaźniku, który uwzględnia średnioroczną inflację oraz wzrost przeciętnego wynagrodzenia w kraju. Mechanizm ten gwarantuje, że świadczenia emerytalne zachowują realną wartość w obliczu rosnących cen. ZUS przypomina, że od 1 marca każdego roku emeryci i renciści mogą liczyć na aktualizację swoich świadczeń, a ostateczny wskaźnik waloryzacji zostaje ogłoszony po opublikowaniu danych GUS dotyczących inflacji i płac.

Dzięki waloryzacji najniższe świadczenia rosną co roku, co szczególnie ważne dla osób pobierających minimalne emerytury lub renty. Z drugiej strony rekordowe emerytury, choć imponujące finansowo, pozostają rzadkim zjawiskiem i pokazują wyłącznie efekt wieloletniego stażu i wysokich wynagrodzeń w karierze zawodowej.

 

Co oznaczają rekordowe różnice w emeryturach?

Różnice między najwyższymi a najniższymi emeryturami pokazują ogromną skalę nierówności w systemie emerytalnym w Polsce. Minimalne świadczenia groszowe wynikają głównie z krótkiego stażu pracy, podczas gdy rekordowe emerytury dotyczą osób, które pracowały wiele dekad i miały wysokie dochody. Eksperci zwracają uwagę, że system waloryzacji i mechanizmy ochrony najniższych świadczeń są kluczowe dla zachowania sprawiedliwości społecznej.

Warto też pamiętać, że waloryzacja nie dotyczy tylko emerytur minimalnych - wszystkie świadczenia ulegają corocznemu podwyższeniu, co pozwala utrzymać ich realną wartość w obliczu rosnącej inflacji. Dzięki temu nawet osoby pobierające średnie lub niskie emerytury mogą liczyć na ochronę finansową, podczas gdy rekordzistom system zapewnia jedynie kontynuację dotychczasowego wysokiego świadczenia.