Gorąco w Pałacu Prezydenckim. Nawrocki ma nowego rywala. Tego chcą Polacy

Stabilność na szczytach władzy i wysokie notowania rządu

Zgodnie z marcowym sondażem CBOS, przeprowadzonym na reprezentatywnej próbie dorosłych mieszkańców Polski, najwyższy wskaźnik zaufania społecznego utrzymuje urzędujący prezydent Karol Nawrocki, który uzyskał deklaracje poparcia od 52 proc. ankietowanych. Mimo dominującej pozycji, głowa państwa budzi również negatywne emocje u 35 proc. badanych, co wskazuje na wyraźny podział opinii publicznej. Na podium zestawienia znaleźli się również kluczowi przedstawiciele rządu: wicepremier i szef MON Władysław Kosiniak-Kamysz, któremu ufa 46 proc. respondentów (przy 25 proc. nieufności), oraz minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski z wynikiem 44 proc. zaufania. 

Bardzo zbliżone notowania odnotował prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski, cieszący się zaufaniem 43 proc. Polaków, choć w jego przypadku wskaźnik nieufności jest znacznie wyższy niż u liderów podium i wynosi aż 41 proc. Takie ukształtowanie czołówki rankingu sugeruje, że Polacy w obliczu bieżącej sytuacji geopolitycznej i wewnętrznej najbardziej cenią polityków kojarzonych z bezpieczeństwem państwa oraz stabilnością instytucjonalną. Wysoka pozycja Kosiniaka-Kamysza i Sikorskiego może być interpretowana jako akceptacja dla prowadzonych przez nich kierunków polityki obronnej i międzynarodowej. 

Warto zauważyć, że liderzy rankingu to osoby najczęściej obecne w przekazach medialnych dotyczących spraw strategicznych, co bezpośrednio przekłada się na ich kapitał polityczny. Jednocześnie dla lidera rankingu, Karola Nawrockiego, pojawienie się tak silnych rywali z kręgu rządowego może oznaczać konieczność rewizji dotychczasowej strategii komunikacyjnej w celu utrzymania dystansu nad resztą stawki w nadchodzących miesiącach 2026 roku.

Zjawisko polaryzacji wokół kluczowych graczy parlamentarnych

Środkowa część zestawienia CBOS zdominowana jest przez polityków, wobec których społeczeństwo wykazuje skrajnie odmienne emocje, co najlepiej obrazuje przypadek premiera Donalda Tuska. Szef rządu cieszy się zaufaniem 38 proc. badanych, jednak aż 48 proc. deklaruje wobec niego jawną nieufność, co czyni go jednym z najbardziej polaryzujących polityków w kraju. Podobny mechanizm widać w notowaniach liderów Konfederacji: Krzysztof Bosak notuje 37 proc. zaufania przy 31 proc. nieufności, natomiast Sławomir Mentzen budzi zaufanie u 35 proc. ankietowanych przy 40-procentowym negatywnym elektoracie. 

Na tym tle szczególnie wyróżnia się postać Grzegorza Brauna, który po ostatnich wydarzeniach w Parlamencie Europejskim notuje zaledwie 21 proc. zaufania, przy rekordowo wysokiej nieufności sięgającej 58 proc. Sondaż pokazuje również słabnące notowania Szymona Hołowni (33 proc.) oraz Adriana Zandberga (31 proc.), co może sygnalizować przesyt wyborców dotychczasową formułą obecności tych polityków w debacie publicznej. 

Interesujące są wyniki byłego premiera Mateusza Morawieckiego, który mimo 31 proc. zaufania, musi mierzyć się z niemal 50-procentową falą nieufności. Dane te potwierdzają, że polska scena polityczna w marcu 2026 roku pozostaje głęboko podzielona, a wyborcy rzadko pozostają obojętni wobec liderów największych ugrupowań. 

Polaryzacja ta jest szczególnie widoczna w grupach wiekowych i zawodowych, gdzie stosunek do premiera czy liderów opozycji często stanowi główną linię demarkacyjną poglądów politycznych, utrudniając budowanie szerokiego konsensusu społecznego wokół ich działań.

Liderzy nieufności i problem niskiej rozpoznawalności ministrów

Dolna część rankingu zaufania CBOS ujawnia poważne wyzwania wizerunkowe dla liderów starszego pokolenia oraz problem z przebiciem się do świadomości społecznej nowych twarzy w administracji rządowej. Najwyższy poziom nieufności w całym badaniu odnotował Jarosław Kaczyński - aż 56 proc. Polaków deklaruje brak wiary w działania lidera PiS, przy zaufaniu wynoszącym 27 proc. Jeszcze gorszy bilans notuje wspomniany wcześniej Grzegorz Braun. 

Z kolei politycy tacy jak Mateusz Morawiecki, mimo rozpoznawalności, nie potrafią przełamać negatywnego trendu opinii na swój temat. Zupełnie inny problem dotyczy ministrów merytorycznych, takich jak Andrzej Domański czy Agnieszka Dziemianowicz-Bąk. Mimo sprawowania ważnych funkcji w państwie, wskaźnik ich nieznajomości wśród obywateli jest bardzo wysoki i wynosi odpowiednio 47 proc. oraz 44 proc. 

Rekordzistą pod tym względem jest Piotr Zgorzelski, którego nie rozpoznaje aż 53 proc. ankietowanych, co przekłada się na niskie, 17-procentowe zaufanie ogólne. 

Dane te wskazują na istotną lukę komunikacyjną między rządem a obywatelami - ministrowie odpowiedzialni za finanse czy politykę społeczną pozostają postaciami anonimowymi dla blisko połowy społeczeństwa. 

Sondaż zrealizowany w dniach 5-15 marca 2026 roku na próbie 1012 osób udowadnia, że rozpoznawalność nie zawsze idzie w parze z funkcją, a budowanie zaufania wymaga znacznie większej aktywności poza murami ministerstw. Dla partii rządzącej jest to wyraźny sygnał, że sukcesy merytoryczne poszczególnych resortów nie przekładają się automatycznie na popularność ich szefów, co w dłuższej perspektywie może stanowić obciążenie wizerunkowe dla całej koalicji.