Wstrząs w sprawie Smoleńska! Zapadła decyzja, która podzieli Polskę. Mocny ruch

Decyzja po latach. Umorzenie dwóch kluczowych wątków

We wtorek 17 marca 2026 roku Prokuratura Krajowa opublikowała komunikat dotyczący postępowania prowadzonego od sierpnia 2016 roku przez Zespół Śledczy nr 1. Śledztwo obejmowało analizę działań podejmowanych przez najwyższe władze państwowe bezpośrednio po katastrofie z 10 kwietnia 2010 roku.

Postanowieniem z 4 marca 2026 roku prokurator zdecydował o częściowym umorzeniu dwóch wyodrębnionych wątków. Dotyczyły one zarzutów o rzekome działanie na szkodę Rzeczypospolitej Polskiej w relacjach z Federacją Rosyjską przy ustalaniu zasad prowadzenia śledztwa w sprawie zniszczenia samolotu Tu-154M nr 101.

Sprawa budziła ogromne emocje, ponieważ zawiadomienia wskazywały na możliwość popełnienia przestępstwa określanego jako „zdrada dyplomatyczna”, czyli działania na szkodę państwa w kontaktach z obcym rządem.

Rzekome ustne porozumienia. Brak dowodów

Pierwszy z umorzonych wątków dotyczył hipotezy o zawarciu w dniu 10 kwietnia 2010 roku ustnej umowy międzynarodowej podczas rozmowy telefonicznej pomiędzy polskimi władzami a prezydentem Federacji Rosyjskiej. Zawiadamiający twierdzili, że miało dojść do uzgodnienia wspólnego prowadzenia śledztwa, a następnie do odstąpienia od tych ustaleń.

Prokuratura przeprowadziła szeroką analizę materiału dowodowego, przesłuchała świadków, zbadała dokumentację rządową i dyplomatyczną. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że nie znaleziono żadnych dowodów potwierdzających istnienie takiej umowy ani jej późniejszego zerwania.

Śledczy podkreślili również, że autorzy zawiadomień nie przedstawili konkretnych dowodów, opierając swoje twierdzenia na interpretacjach i przypuszczeniach.

Drugi wątek. Kompetencje i rola prokuratury

Drugi umorzony wątek dotyczył działań ówczesnego Prokuratora Generalnego w okresie od 10 do 26 kwietnia 2010 roku. Zarzuty odnosiły się do rzekomego zaniechania wystąpienia z wnioskiem o powołanie wspólnego zespołu śledczego z Rosją.

Prokuratura wskazała, że w 2010 roku pion prokuratorski był formalnie niezależny od władzy wykonawczej. Funkcja Prokuratora Generalnego była rozdzielona od stanowiska Ministra Sprawiedliwości, co oznaczało, że ani premier, ani prezydent nie posiadali kompetencji do decydowania o trybie prowadzenia śledztw karnych.

Po analizie materiałów nie stwierdzono podstaw do postawienia zarzutów ani w zakresie „zdrady dyplomatycznej”, ani ewentualnego utrudniania postępowania. Decyzja zamyka prawno-karne badanie tych dwóch wątków, choć całe postępowanie obejmowało znacznie szerszy zakres zagadnień.