Mahomed z "Kochaj albo wróć" się wygadał! Nagrano jego rozmowę. To dlatego związał się z Margaretą
Zjawisko relacji łączących partnerów z odmiennych kręgów kulturowych i o znacznej różnicy wieku od lat stanowi jeden z najbardziej fascynujących i zarazem polaryzujących motywów współczesnej kultury masowej. W programach typu reality show, takich jak „Kochaj albo wróć”, tego typu historie stają się soczewką skupiającą w sobie społeczne lęki, stereotypy oraz powszechny sceptycyzm wobec intencji obcokrajowców.
Szczególne emocje w polskim internecie wywołuje burzliwa znajomość58-letniej Margarety i młodszego o ponad trzy dekady Tunezyjczyka Mohameda. Gdy celebryci pokroju Joanny Krupy głośno nawołują kobietę do natychmiastowej ucieczki, a publiczność węszy chłodną kalkulację i chęć zdobycia europejskiej wizy, ujawnione właśnie kulisy prywatnej rozmowy mężczyzny z arabskimi kolegami rzucają zupełnie nowe, niejednoznaczne światło na jego prawdziwe zamiary.
Miłość czy czysta kalkulacja?
Zarejestrowana przez kamery dyskusja Mohameda z rówieśnikami w Tunezji odsłania kulisy jego marzeń o emigracji i zderza je z motywacją emocjonalną. Początkowo deklaracje młodego mężczyzny mogły zaniepokoić najbardziej nieufnych obserwatorów – Mohamed bez ogródek wspominał bowiem o znajomych, którzy przedostali się za granicę bez dokumentów i zdołali ułożyć sobie życie, wyrażając niezłomną wiarę, że jemu również się powiedzie. Zaledwie chwilę później narracja zyskała jednak zaskakująco intymny wymiar.
Tunezyjczyk z naciskiem przekonywał towarzyszy, że jego celem nie jest anonimowy Zachód, lecz konkretna kobieta, która w Polsce mieszka zupełnie sama i potrzebuje bliskości oraz męskiego oparcia.
Mahomed oszukał Margaretę?
Prawdziwym zaskoczeniem dla widzów okazały się deklaracje dotyczące modelu przyszłego pożycia, które otwarcie przeczą utrwalonemu w sieci stereotypowi egzotycznego naciągacza polującego na majątek starszej Europejki. Mohamed odwołał się do tradycyjnego etosu żywiciela rodziny, deklarując gotowość do tytanicznej pracy na obczyźnie.
Zapewniał, że ze względu na swój młody wiek jest w stanie podjąć nawet trzy lub cztery etaty, byle tylko Margareta – która, jak sam podkreślił, swoje już w życiu przepracowała – mogła pozostać w domu i cieszyć się spokojem. To zderzenie patriarchalnego poczucia obowiązku z polskimi obawami o instrumentalne traktowanie partnerki nadało tej relacji niespodziewanej głębi.
Chodziło tylko o jedno?
Młody Tunezyjczyk zdaje się mieć przy tym pełną świadomość społecznych barier, jakie czekają na niego nad Wisłą. Na trzeźwe pytanie kolegi o to, czy nie boi się nieprzychylnych, krzywych spojrzeń w obcym kraju, odpowiedział z pragmatyczną determinacją. Wizja życiowego awansu i konieczność pokonania trudów asymilacji splata się w jego deklaracjach z obietnicą dbania o emocjonalny dobrostan partnerki.
Mohamed wprost przyznaje, że będzie tęsknił za ojczyzną, lecz jest gotów na poświęcenie, argumentując, że rolą odpowiedzialnego męża jest zrobienie wszystkiego, by kobieta u jego boku czuła się autentycznie szczęśliwa.
