Tajemnica wykształcenia Jarosława Kaczyńskiego. Mało kto zna te szczegóły z młodości prezesa PiS

Szkolna porażka, która nie zatrzymała ambicji

Historia edukacji Jarosława Kaczyńskiego zaczyna się w Warszawie, gdzie uczęszczał do XLI Liceum Ogólnokształcącego im. Joachima Lelewela. To właśnie tam, jak wynika informacji podanych przez Onet,  nie zdał do kolejnej klasy, co zmusiło go do zmiany szkoły. Ostatecznie maturę zdał w 1967 roku w Liceum im. Mikołaja Kopernika. Dla wielu byłby to koniec ambitnych planów, jednak w jego przypadku szkolne niepowodzenie nie przekreśliło dalszej drogi. 

Wręcz przeciwnie, według relacji z tamtych lat już jako kilkunastolatek miał mówić o swoich politycznych ambicjach. W czasach, gdy Polska znajdowała się pod rządami komunistycznymi, młody Kaczyński interesował się sprawami publicznymi i aktywnie obserwował życie polityczne. Niedługo po maturze rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, wchodząc w środowisko, które miało ogromny wpływ na jego późniejszą działalność. To tam zetknął się z wydarzeniami marca 1968 roku, które dla wielu studentów były momentem przełomowym i politycznie formującym.

Studia, doktorat i zaskakujące odniesienia do PRL

W latach 1967–1971 Jarosław Kaczyński studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim, uzyskując tytuł magistra. Kilka lat później, w 1976 roku, obronił doktorat zatytułowany „Rola ciał kolegialnych w kierowaniu szkołą wyższą”. Promotorem pracy był prof. Stanisław Ehrlich. Jak ustaliła „Polityka”, rozprawa liczyła 265 stron, z czego 36 stanowiły przypisy i bibliografia. Zaskoczenie może budzić fakt, że w pracy znalazły się liczne odniesienia do wypowiedzi czołowych przedstawicieli władz PRL, w tym m.in. Władysława Gomułki, Bolesława Bieruta czy Józefa Cyrankiewicza. 

Taki kontekst był wówczas typowy dla prac naukowych powstających w realiach państwa komunistycznego, gdzie obowiązująca ideologia przenikała do środowiska akademickiego. Doktorat Kaczyńskiego dotyczył funkcjonowania uczelni wyższych i mechanizmów zarządzania, co pokazuje, że już wtedy interesowały go struktury władzy i sposoby sprawowania kontroli instytucjonalnej.

Kariera naukowa i decyzje, które zmieniły bieg historii

Po ukończeniu studiów i obronie doktoratu Jarosław Kaczyński rozpoczął pracę naukową. W latach 1971–1976 był zatrudniony w Instytucie Polityki Naukowej i Szkolnictwa Wyższego, następnie pracował jako adiunkt na Uniwersytecie Warszawskim - także w filii w Białymstoku. W 1981 roku związał się z Ośrodkiem Badań Społecznych Regionu Mazowsze NSZZ „Solidarność”, co stanowiło ważny etap w jego publicznej działalności. 

Co ciekawe, uzyskał również miejsce na aplikacji prokuratorskiej, jednak nie zdecydował się z niej skorzystać. Ten wybór okazał się symboliczny - zamiast kariery w strukturach wymiaru sprawiedliwości wybrał drogę polityczną i działalność publiczną. 

Dziś Jarosław Kaczyński pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej sceny politycznej, a jego edukacyjna droga - pełna zwrotów i decyzji podejmowanych w kluczowych momentach - pokazuje, że nawet szkolne potknięcia nie muszą przekreślać ambitnych planów.