Co dalej ze skazaną na karę śmierci? Zapadła nieodwracalna decyzja
Wymiar sprawiedliwości w Stanach Zjednoczonych od dekad stara się podtrzymywać mit o sterylnej, precyzyjnej i bezbolesnej procedurze pozbawiania życia w majestacie prawa. Gdy jednak zawodzi chemiczny mechanizm egzekucji, a komora śmierci staje się sceną makabrycznego eksperymentu medycznego, państwo staje w obliczu bezprecedensowego kryzysu moralnego i konstytucyjnego.
Historia 50-letniej Christy Pike, skazanej w Tennessee za zbrodnię popełnioną w połowie lat dziewięćdziesiątych, przekroczyła granice dotychczasowych precedensów w amerykańskiej kryminalistyce. Kobieta stała się pierwszą w dziejach USA więźniarką, która przeżyła procedurę śmiertelnego zastrzyku, stawiając władze stanowe przed dramatycznym pytaniem o granice legalnego odwetu i moralną dopuszczalność ponownego posłania człowieka na szafot.
Nieudana kara śmierci
Dramat rozegrał się 30 września, kiedy to Pike podano dwie kolejne dawki pentobarbitalu, mającego bezpowrotnie zatrzymać akcję jej serca. Zamiast zgonu doszło jednak do koszmarnego fiaska – nieudana próba uśmiercenia doprowadziła skazaną na skraj agonii, po czym w stanie krytycznym przewieziono ją do szpitala. Obrońcy kobiety usłyszeli wówczas od lekarzy druzgocącą diagnozę o śmierci mózgu i konieczności odłączenia aparatury podtrzymującej życie.
Kilka dni później nastąpił jednak niewytłumaczalny zwrot akcji: Pike odzyskała przytomność i zaczęła mówić, dopytując adwokata Randy’ego Spiveya o to, gdzie się znajduje oraz wspominając rodzinę swojej ofiary. Mimo zakrzepu w ramieniu, ciężkiego zapalenia płuc oraz opuchlizny dłoni, stan więźniarki zaczął się stabilizować na tyle, że dziesiątego października opuściła szpital i wróciła do celi, w której spędziła ponad trzy dekady.
Konsekwencje dla skazanej
Skandal wokół makabrycznej procedury wywołał natychmiastowe trzęsienie ziemi na szczytach władz w Nashville. Gubernator Tennessee Bill Lee podjął bezkompromisową decyzję o natychmiastowym wstrzymaniu wszelkich zaplanowanych egzekucji w stanie do końca roku oraz powołał niezależną komisję do zbadania przyczyn technicznego paraliżu. Bezpośrednią polityczną ofiarą afery stał się szef stanowego więziennictwa Frank Strada, który podał się do dymisji.
Tymczasem obrońcy kobiety podjęli bezwzględną walkę prawną o bezwzględne darowanie jej życia i zamianę wyroku na dożywocie. Adwokaci argumentują, że ich klientka doświadczyła niewyobrażalnych katuszy, które w świetle amerykańskiej konstytucji stanowią rażący przykład okrutnej i nienależnej kary, nieznany w nowożytnej historii zachodniego więziennictwa.
Jest decyzja sądu
Sprawa Christy Pike, która jako osiemnastolatka dopuściła się brutalnego zabójstwa dziewiętnastoletniej rówieśniczki Colleen Slemmer, otwiera fundamentalny dylemat bioetyczny i prawny. Czy państwo, które raz zafundowało skazańcowi piekło nieudanej śmierci klinicznej, zachowuje jeszcze moralny mandat do ponownego wprowadzenia go do komory egzekucyjnej?
Zmuszenie człowieka do powtórnego oczekiwania na wykonanie wyroku po tym, jak spojrzał w oczy własnej agonii, w ocenie wielu konstytucjonalistów przestaje być aktem sprawiedliwości, a staje się wyrafinowaną, nieludzką torturą. Ponowne wbicie igieł w zniszczone tkanki kobiety byłoby przekroczeniem granicy, poza którą prawo nieodwracalnie zamienia się w czyste barbarzyństwo.
