Trudno uwierzyć, jak kazała do siebie mówić Marta Nawrocka. Pierwsza Dama zrobiła porządki w Pałacu już 1 dnia

Kim jest Marta Nawrocka?

Marta Nawrocka jest żoną prezydenta Polski Karola Nawrockiego i od 6 sierpnia 2025 roku pełni funkcję Pierwszej Damy. Zanim jednak zamieszkała w Pałacu Prezydenckim, przez wiele lat prowadziła życie z dala od wielkiej polityki i mediów. Ukończyła Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego, a zawodowo przez blisko 18 lat była związana z Krajową Administracją Skarbową. Jej praca polegała na działaniach administracyjnych i kontrolnych, co oznacza, że miała do czynienia z odpowiedzialnymi zadaniami wymagającymi dużej dokładności i wiedzy prawniczej.

Małżeństwo z Karolem Nawrockim wychowuje troje dzieci. Rodzina zawsze była dla niej bardzo ważna, a sama Nawrocka wielokrotnie podkreślała w wywiadach, że to właśnie bliscy stanowią fundament jej życia. Jeszcze zanim jej mąż został prezydentem, prowadziła stosunkowo spokojne życie rodzinne, unikając medialnego rozgłosu i publicznych wystąpień.

Ciekawostką z jej młodości jest także zamiłowanie do tańca. W młodym wieku trenowała balet i uczęszczała do Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej w Gdańsku. Choć ostatecznie nie związała swojej kariery z tą dziedziną, pasja do ruchu i aktywności fizycznej pozostała z nią do dziś. Obecnie jako Pierwsza Dama koncentruje się przede wszystkim na działalności społecznej. Zapowiadała m.in. powołanie fundacji „Blisko Ludzkich Spraw”, która ma wspierać rodziny wychowujące dzieci z niepełnosprawnościami oraz przeciwdziałać zjawisku hejtu w Internecie.

Tak Marta Nawrocka kazała się do siebie zwracać pracownikom

Temat sposobu zwracania się do Pierwszej Damy pojawił się podczas wywiadu, którego Marta Nawrocka udzieliła telewizji wPolsce24. W rozmowie padło pytanie o to, jak powinni zwracać się do niej pracownicy Pałacu Prezydenckiego oraz osoby, które dopiero zaczynają z nią współpracę. Okazało się, że w tej sprawie obowiązuje pewna tradycja, która jest stosowana od lat w polskim życiu publicznym.

Jak przyznała sama Nawrocka, najczęściej używany jest formalny zwrot:

Zwykle “pani prezydentowo” – przyznała.

Choć określenie to funkcjonuje w oficjalnym obiegu i jest zgodne z etykietą, Pierwsza Dama nie ukrywa, że nie czuje się z nim do końca komfortowo. W wywiadzie otwarcie powiedziała, że wolałaby, aby zwracano się do niej w znacznie prostszy i bardziej bezpośredni sposób.

Nie do końca mi to pasuje. Bardziej wolę, jak się zwracają do mnie pani Marto – wyznała.

Jej wypowiedź szybko odbiła się szerokim echem w mediach, ponieważ wiele osób spodziewało się raczej zachowania tradycyjnej formy i podkreślania urzędowego charakteru funkcji. Tymczasem Marta Nawrocka dała jasno do zrozumienia, że w relacjach z pracownikami Pałacu Prezydenckiego preferuje bardziej naturalny i mniej formalny styl komunikacji.

Dlaczego nie chce oficjalnych tytułów? Argumenty Pierwszej Damy

Marta Nawrocka nie tylko zdradziła, jaki zwrot preferuje, ale także wyjaśniła, dlaczego nie przepada za oficjalną formą „pani prezydentowo”. Jak przyznała w wywiadzie, problem nie polega na samej tradycji czy zasadach protokołu dyplomatycznego, ale raczej na osobistym odczuciu związanym z tym określeniem.

Pierwsza Dama powiedziała wprost, że taki sposób zwracania się do niej jest dla niej zbyt podniosły i sprawia, że czuje się nieswojo. W rozmowie wyjaśniła:

Za bardzo wyniosłe. Nieswojo się czuję, jeżeli tak do mnie mówią, chociaż wiem, że czasami tak trzeba.

Z jej słów wynika, że mimo pełnienia ważnej funkcji państwowej nie chce budować wokół siebie nadmiernego dystansu. Zamiast tego woli bardziej bezpośrednie relacje z ludźmi, z którymi współpracuje na co dzień. W jej opinii naturalność i zwykła ludzka komunikacja są ważniejsze niż sztywne trzymanie się tytułów.

Takie podejście wpisuje się w sposób, w jaki Marta Nawrocka stara się kreować swój wizerunek jako Pierwszej Damy – bliższej ludziom i unikającej zbędnego patosu. Jej wypowiedź pokazuje również, że nawet w tak formalnym miejscu jak Pałac Prezydencki chce zachować pewną swobodę i autentyczność w relacjach z otoczeniem.