21-latka myślała, że to żart. Chwilę później Ania już nie żyła. Polacy byli wstrząśnięci szczegółami zbrodni
W kronikach polskiej kryminalistyki sprawy zabójstw motywowanych nienawiścią rodzinną zajmują miejsce szczególne, obnażając iluzoryczność domowego spokoju i kruchość więzi krwi. Pod pozorem małomiasteczkowej codzienności nierzadko narastają toksyczne emocje, które w zderzeniu z niedojrzałością potrafią przybrać formę bezwzględnej zbrodni.
Tragedia, do której doszło wiosną 2006 roku w Henrykowie pod Wrocławiem, zelektryzowała opinię publiczną w całym kraju ze względu na tożsamość i motywację sprawców.
Zbrodnia, która wstrząsnęła Polską
W domu sióstr G. od dawna narastał wyraźny kontrast postaw. Starsza Ania uchodziła za wzór odpowiedzialności – studiowała, wspierała matkę i dorabiała na poczcie, podczas gdy siedemnastoletnia Bernadetta lekceważyła naukę i popadała w konflikty. Zarzewiem tragedii stał się 21-letni Dominik z pobliskiej Targowicy, były partner Ani, z którym nastolatka weszła w burzliwy związek.
Zżerana chorobliwą zazdrością Bernadetta traktowała siostrę jak rywalkę, uciekając się do manipulacji – w tym sfingowania ciąży za pomocą cudzego zdjęcia USG, by uzależnić od siebie partnera. Gdy perspektywa powtarzania klasy stała się faktem, a Ania zaoferowała pomoc w nauce, nastolatka uznała to za zagrożenie i postanowiła trwale pozbyć się siostry.
Wstrząsające szczegóły
Zbrodnię zaplanowano na 29 maja, wykorzystując nieobecność matki pracującej na nocną zmianę. Po wspólnym spędzeniu wieczoru oprawcy zaatakowali śpiącą dziewczynę, usiłując udusić ją kocem. Wstrząsający wymiar miał moment, w którym ofiara zdołała się wyrwać – widząc przed sobą bliskich, była pewna, że padła ofiarą głupiego żartu.
Reakcja ta nie powstrzymała napastników; po naradzie powrócili do pokoju, by dokończyć makabryczny zamiar przez pobicie i ostateczne uduszenie. O świcie ciało owinięte w dywan wywieziono samochodem ojca do lasu, pościel zakopano, a dokumenty utopiono w rzece. Cynizm nastolatki dopełnił poranny telefon, podczas którego bez wahania udawała głos zamordowanej siostry.
Czy sprawcy byli poczytalni?
Przez kolejne 2 dni w Henrykowie trwały gorączkowe poszukiwania, w które rzekomo zatroskana siedemnastolatka aktywnie się włączała, podrzucając policji fałszywy trop obciążający sąsiada. Mistyfikacja pękła, gdy skonfrontowana przez pomówionego mężczyznę dziewczyna z obojętnością wyjawiła mu miejsce ukrycia zwłok.
Biegli psychiatrzy orzekli, że oboje byli w pełni poczytalni, a u Bernadetty zdiagnozowano cechy psychopatyczne oraz tendencję do instrumentalnego wykorzystywania innych. Ostatecznie Sąd Okręgowy w Świdnicy wymierzył obojgu sprawcom karę dwudziestu pięciu lat pozbawienia wolności, kładąc kres procesowi, który obnażył brak jakichkolwiek hamulców moralnych u młodych morderców.
