Właśnie gruchnęły wieści o jej śmierci. Przeżyli razem całe życie

Wstrząsające wieści dotarły od profesora Jana Miodka

W środę 18 lutego 2026 roku z Wrocławia napłynęły poruszające informacje prosto od profesora Jana Miodka – wybitnego polskiego językoznawcy, publicysty i popularyzatora poprawnej polszczyzny. To właśnie on przekazał światu wieść, która dziś stała się jednym z głównych tematów w mediach ogólnopolskich. 

Profesor Miodek i jego żona Teresa tworzyli związek przez ponad pięć dekad – poznali się jeszcze w czasach studenckich i wspólnie pisali kolejne rozdziały swojego życia. Ich relacja zyskała w Polsce wiele sympatii i uznania – nie tylko ze względu na osobę profesora, ale także dzięki temu, jak bardzo para wspierała się nawzajem zarówno w życiu prywatnym, jak i społecznym.

To właśnie Jan Miodek stał się pierwszym, który oficjalnie potwierdził, że jego ukochana żona odeszła, pozostawiając po sobie ogromną pustkę w sercach najbliższych i wszystkich, którzy mieli okazję ją znać lub podziwiać jej wkład w edukację młodzieży. 

Ta wiadomość obiegła już media społecznościowe i serwisy informacyjne, wywołując falę kondolencji i wspomnień. Wielu komentatorów i osób publicznych wspomina teraz nie tylko postać Jana Miodka jako autorytetu językowego, lecz także ich wspólne życie i oddanie, które stało się inspiracją dla licznych rodzin. 

Kim jest Jan Miodek?

Profesor Jan Miodek to jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej nauki i mediów. Urodzony w 1946 roku językoznawca, specjalista w zakresie języka polskiego, zdobył ogromne uznanie zarówno w środowisku akademickim, jak i wśród szerokiej publiczności.

Miodek znany jest przede wszystkim ze swojej pracy dydaktycznej – był długoletnim dyrektorem Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego – oraz działalności w Polskiej Akademii Nauk. Jego nazwisko stało się synonimem rzetelności językowej, a profesor przez wiele lat propagował zasady poprawnej polszczyzny w programach telewizyjnych, radiowych i publikacjach popularnonaukowych. 

Dla milionów Polaków Miodek był nie tylko naukowcem, ale też swego rodzaju opiekunem języka ojczystego – wprowadzając standardy i tłumacząc zawiłości polskiej mowy w sposób zrozumiały dla każdego. Jego prace oraz wystąpienia publiczne uczyniły go ikoną dialogu o języku i kulturze. 

Prywatnie, profesor był mężem i ojcem – z dumą mówił o swojej rodzinie, a w mediach wielokrotnie podkreślał, jak bardzo obecność bliskich kształtowała jego życie. W licznych wywiadach wspominał wspólne pasje z żoną, w tym czas studiów, kiedy to oboje byli zaangażowani w życie kulturalne i chór akademicki. To właśnie tam – jak wspominał – „wyśpiewali sobie małżeństwo”, co stało się jednym ze symbolicznych cytatów opisujących ich relację.

Jan Miodek był często zapraszany do programów telewizyjnych i radiowych, w których tłumaczył zasady polskiej gramatyki, interpunkcji, znaczenia słów czy kształtowania stylu. To czyniło go nie tylko naukowcem, ale również niezwykle popularnym komentatorem językowym w kraju.

Kim była jego żona?

Żona Jana Miodka – Teresa Miodek – była postacią ciepło znaną przede wszystkim w środowisku edukacyjnym Wrocławia. Choć jej postać rzadko pojawiała się w mediach, to lokalne społeczności i uczniowie doskonale pamiętają jej zaangażowanie i pasję w pracy z młodzieżą. 

Pani Teresa uczyła języka polskiego przez wiele lat, pełniąc rolę nauczycielki i bibliotekarki w jednym z wrocławskich liceów. Jej działalność nie ograniczała się wyłącznie do nauczania – była także inicjatorką i twórczynią nowoczesnego szkolnego centrum informacji, które łączyło funkcje biblioteki i miejsca spotkań dla młodzieży zainteresowanej humanistyką. 

W środowisku szkolnym zapisała się jako osoba oddana i pełna serdeczności, która potrafiła zainspirować kolejne pokolenia uczniów do miłości do literatury i języka polskiego. Jej praca społeczna i pedagogiczna była wysoko ceniona w lokalnym środowisku. 

Teresa i Jan Miodek poznali się podczas studiów w Uniwersytecie Wrocławskim i wspólnie spędzili ponad 50 lat – powiedzenie „przeżyli razem całe życie” w ich przypadku nie jest przesadą. Mieli syna, a ich relacja była oparta na wzajemnym szacunku, zrozumieniu i wspólnych pasjach.

Jej zaangażowanie w życie szkoły oraz działania w środowisku edukacyjnym przyniosły jej nie tylko uznanie pedagogów i uczniów, ale także pamięć późniejszych pokoleń absolwentów. Po jej odejściu wielu wspomina ją nie tylko jako żonę profesora, lecz także jako postać, która miała ogromny wpływ na życie edukacyjne Wrocławia.