Groźby Trumpa w kierunku Europy. Zgromadzenie UE. Ruszyły przygotowania na "czarną godzinę"
Unia Europejska znalazła się w nietypowej i napiętej sytuacji wobec największego sojusznika — Stanów Zjednoczonych. Prezydent Donald Trump ponownie podniósł stawkę w sporze o Grenlandię i grozi wprowadzeniem dodatkowych ceł wobec krajów UE. Choć na razie Bruksela stawia na dialog, w kuluarach mówi się o scenariuszach awaryjnych, które mogłyby uratować europejską gospodarkę, gdyby Amerykanie zaczęli eskalować konflikt.
- Eskalacja sporu USA–UE wokół Grenlandii
- Groźby ceł ze strony Donalda Trumpa
- Reakcja Brukseli i możliwe scenariusze dla gospodarki UE
Europa w defensywie, ale z „bazooką” w zanadrzu
W sobotę Trump ogłosił, że rozważa nałożenie 10-procentowych ceł na wybrane państwa Europy od 1 lutego, jeśli nie zostanie podjęte porozumienie ws. przyszłości Grenlandii — autonomicznego terytorium Danii o ogromnym znaczeniu strategicznym w Arktyce. UE od razu wezwała do kontynuowania rozmów i podkreśliła, że eskalacja taryf mogłaby osłabić relacje transatlantyckie i zaszkodzić zarówno europejskiej, jak i amerykańskiej gospodarce.
Unia dysponuje tzw. instrumentem antyprzymusowym (Anti-Coercion Instrument), który pozwala wprowadzać środki odwetowe — od ograniczeń handlowych po blokady dostępu do jednolitego rynku — wobec krajów stosujących gospodarczy szantaż. Choć narzędzie to nie zostało nigdy dotąd użyte, ambasadorowie państw członkowskich przedstawili kilka scenariuszy jego zastosowania „na czarną godzinę”, jeśli groźby Trumpa zostaną zrealizowane.
„Nie damy się szantażować”: twarde oświadczenia i pierwsze reakcje
Reakcje europejskich liderów były stanowcze. Przedstawiciele Niemiec i Francji oświadczyli, że UE „nie będzie szantażowana” i żaden kraj nie powinien zgadzać się na taktykę opartą na groźbach cłami. Jednocześnie zwołano nadzwyczajny szczyt UE, podczas którego omówione zostaną możliwe odpowiedzi na amerykański plan taryfowy i narzędzia, które Unia mogłaby wykorzystać, aby chronić swoje interesy.
Na zachodzie kontynentu coraz częściej mówi się o rewizji dotychczasowej strategii wobec Waszyngtonu. W oświadczeniach podkreśla się, że cła uderzyłyby nie tylko w eksport, ale też w miejsca pracy, inwestycje i zaufanie do długotrwałej współpracy gospodarczej. Unia jest zjednoczona w przekonaniu, że negocjacje powinny pozostać narzędziem rozwiązywania sporów, a nie groźby taryf.
Co dalej? Skutki dla gospodarki i relacji transatlantyckich
Eksperci ostrzegają, że eskalacja konfliktu mogłaby mieć poważne konsekwencje. Rynki finansowe już zareagowały spadkami indeksów, a przedsiębiorcy mówią o możliwych perturbacjach w łańcuchach dostaw i wzroście cen dla konsumentów. Jednocześnie politycy UE podkreślają, że obronią swój rynek i nie pozwolą, by groźby taryfowe stały się normą między sojusznikami.
W nadchodzących dniach oczekiwane są kolejne dyskusje na szczeblu UE oraz możliwa odpowiedź Waszyngtonu — wszystko to może zdefiniować przyszłość relacji handlowych i politycznych między Europą a USA. Czy Unia naprawdę użyje „bazooki” gospodarczej? O tym przekonamy się już niebawem.
